PROGRAM OTWARTY 2026 | Arhant Shrestha, Eleana Konstantellos André, Eleonora Agostini, Mari Mäntynen, Tanya Habjouqa and Tommaso Protti

Arhant Shrestha, Niezaciśnięta Pięść

Pod koniec 2023 roku artysta i jego partner zostali ofiarami brutalnego, homofobicznego napadu w rodzinnym Katmandu. Trauma rozbudziła w nim lęk przed mężczyznami, który prowadził do błędnych uogólnień, zgodnie z którymi każdy mężczyzna stawał się potencjalnym napastnikiem. Tworzenie fotografii stało się narzędziem konfrontacji z własnym strachem, bezradnością i gniewem, a także próbą odzyskania komfortu i radości w relacjach. Z czasem nieznajomi stali się współuczestnikami inscenizacji scen przemocy, demonstracji siły czy okazywania współczucia, wywodzących się zarówno z doświadczeń dzieciństwa, jak i będących efektem traumy. 

» Więcej informacji o Arhant «

Eleana Konstantellos André, Chupacabras

Chupacabra to mityczna, fantastyczna i surrealistyczna istota. W latach 90. XX wieku o brutalnych atakach tajemniczej bestii, która wysysała krew z ludzi i zwierząt, donosiły wszystkie media w Meksyku. Projekt Eleany Konstantellos André powstał z hipotezy, że mit Chupacabry był zasłoną dymną dla meksykańskiego rządu w okresie głębokiego kryzysu społecznego, politycznego i gospodarczego. Poprzez fotografię inscenizowaną, autorka odtwarza wyobrażoną przestrzeń, w której bada i demaskuje  mechanizmy konstruowania postaci Chupacabry, jako mitu społecznego i narzędzia polityki strachu. W jaki sposób rządy wykorzystują media do ukrywania lub ujawniania informacji? Jak posługują się strachem jako narzędziem władzy? To pytania, które zadaje autorka, a które nie tracą na swojej aktualności.

» Więcej informacji o Eleana «

Eleonora Agostini, Studium Pracy Kelnerki

W „A Study on Waitressing”/„Studium pracy kelnerki” autorka wykorzystuje metaforę pracy kelnerki, aby przyjrzeć się społecznym oczekiwaniom, które wpływają na sposób performowania ról – zarówno w kontekstach publicznych, jak i prywatnych. Eleonora Agostini przygląda się codziennym gestom i postawom, przedmiotom codziennego użytku oraz systemowi wizualnych kodów związanych z branżą usługową i pracą jej matki w rodzinnej restauracji. Odwołując się do feministycznych teorii spojrzenia oraz modelu dramaturgiczego Ervinga Goffmana, projekt eksploruje trzy wymiary doświadczenia teatralnego: scenę, kulisy oraz performans. Restauracja staje się mikrokosmosem, w którym codzienne czynności nabierają teatralnego charakteru, a kwestie płci, władzy, pracy i spojrzenia są nieustannie odgrywane. 

» Więcej informacji o Eleonora «

Mari Mäntynen, Obcy

Jak wyglądałyby nasze spotkania i bycie razem bez ciężaru przeszłości, oczekiwań wobec przyszłości i bez uprzedzeń? W performatywnej serii Stranger” Mari Mäntynen stawia się w centrum takich eksperymentów, pojawiając się obok nieznanych sobie osób. Każda fotografia to zapis pierwszego spotkania – próba odpowiedzi na pytania: jak ustawiamy się do zdjęcia, czy możemy się dotknąć, co możemy razem zrobić? Zdjęcie jest nie tylko zapisem spotkania, ale również wspólnych ustaleń. Po wykonaniu fotografii następuje moment wyciszenia, rozmowa o doświadczeniu i wspólny wybór ulubionego kadru. Dla Mäntynen performatywność jest aktem sprawczości. Artystka tworzy sytuacje, w których pojawiają się momenty tarcia i napięcia, subtelnie wpływające na rzeczywistość. 

» Więcej informacji o Mari «

Tanya Habjouqa, Ani Cień, ani Słońce

Projekt koncentruje się na palestyńskiej walce o przetrwanie, godność i samostanowienie. Autorka od 2009 roku dokumentuje realia życia Palestyńczyków pod okupacją. Analizuje doświadczenia przymusowych przesiedleń i systemowego rasizmu, które przeplatają się z narracją o wytrwałości i sile. W swoich pracach pokazuje przemoc ekologiczną i polityczną, rozumiane jako śmiercionośne formy wymazywania tożsamości. Przemoc wobec ludzi i środowiska splata się w jeden proces, prowadzący do zniszczenia zarówno ekosystemu, jak i pamięci kulturowej.

» Więcej informacji o Tanya «

Tommaso Protti, Czerwona Ziemia

Amazonia latami była idealizowana jako dziewicze sanktuarium zamieszkane przez rdzenne plemiona. Ten projekt otwiera wizję raju utraconego, gdzie grabież ziemi, nielegalna wycinka i wydobycie złota niszczą ekosystemy, jednocześnie podsycając ukrytą wojnę. Rdzenni przywódcy, obrońcy ekologiczni i aktywiści środowiskowi są regularnie zastraszani, atakowani i pozbawiani życia. Za kurtyną lasu tworzą się linie podziałów naznaczone korupcją, bezkarnością i niekontrolowaną eksploatacją. W myśl zaspokajania potrzeb globalnego rynku, co minutę znika powierzchnia lasu wielkości boiska piłkarskiego. Rzeki są zatruwane a społeczności wysiedlane. Miasta powstałe na bazie gospodarki wydobywczej, napędzane handlem narkotykami, nierównościami i nieuregulowaną ekspansją należą do najbardziej brutalnych na świecie. Amazonia to miejsce, gdzie ziemia stała się cenniejsza niż ludzkie życie.

» Więcej informacji o Tommaso «

Czy wiedziałeś o tym?

Art_Inkubator znajduje się w dawnej fabryce Karola Scheiblera II, czyli syna największego fabrykanta w Łodzi.

W rodzinie Scheiblerów każdy pierwszy syn miał nadawane imię Karol. Właścicielem Art_Inkubatora był zatem Karol Scheibler II, syn największego fabrykanta w Łodzi, Karola pierwszego.

Fabryka jest częścią Księżego Młyna, czyli „miasta w mieście”, „polskiego Manchesteru”. Scheibler senior wybudował tu największy zakład włókienniczy w tej części Europy, famuły (po łódzku domy robotników), pałace, szpitale, szkoły, parki. Dzieło rozwijał potem Karol Scheibler II, który postawił fabryki właśnie przy Tymienieckiego i Milionowej. Budynki, w których obecnie mieszczą się wystawy i biura Fotofestiwalu spełniały funkcję magazynów tkanin gotowych i niegotowych, szwalnię i magazyny dawnej wykończalni.W fabryce zachowały się oryginalne tory o rozstawie rosyjskim. Znajdziesz je niedaleko przejścia do Fuzji.

Przestrzenie te są dobrze zachowane i zostały niedawno odnowione, a w tym roku są miejscem Fotofestiwy.