Magua to kanaryjskie słowo oznaczające rodzaj melancholii, smutku, żalu i tęsknoty za czymś utraconym albo nigdy niespełnionym.
Przez kilka lat dokumentowałam życie nocne, klubowe i muzyczne dwóch stolic — Berlina i Warszawy. Spędziłam tysiące godzin w salach, ciemnych pomieszczeniach i tymczasowych przestrzeniach, otoczona dźwiękiem, dymem, ludźmi, chwilowym uniesieniem i zatraceniem.
W 2021 roku przypadkiem znalazłam się na małej kanaryjskiej wyspie — La Palmie. Zmiana intensywności, rytmu i przestrzeni stała się punktem wyjścia do refleksji nad dźwiękiem, pamięcią i doświadczeniem braku. Magua, podobnie jak mgła, wypełnia przestrzeń, która staje się oniryczna. Pamięć i przeżycia tracą kontury, rozpuszczając się w bezkształtne plamy wspomnień. Tożsamość staje się płynna i rozmyta.
Tysiące godzin przepadły bezpowrotnie.
Musiały zniknąć, bym mogła odnaleźć coś innego.
Helena Majewska
Tytułowa Magua przyszła jak mgła – cicha i gęsta wypełniła przestrzeń i przyniosła zmianę. Helena przez lata dokumentowała muzyczne życie Berlina i Warszawy. Z czasem te intensywne momenty i nadmiar bodźców przyniosły zwrot ku ciszy. Przejście od dokumentacji tłumu do kontemplacji pustki i spokoju na La Palmie to zapis świadomej transformacji: od fascynacji energią zewnętrzną do eksploracji tego, co wewnętrzne.
Zarówno w wielkomiejskim życiu, jak i na wyspie muzyka nie stanowiła jedynie tła, była kojącą tkanką, która spaja rozproszone wspomnienia. W salach klubowych dwóch stolic dźwięk dawał oparcie, budując bezpieczną przestrzeń do zatracenia się i ponownego odnalezienia. Kiedy jednak zanikł intensywny szum miasta, pojawiła się magua. Muzyka zmieniła swoje natężenie, stała się fantomowym odczuciem, które – mimo braku fizycznego dźwięku – wciąż istnieje, choćby w szumie fal i podmuchach kanaryjskiego wiatru.
Ścieżkę dźwiękową do wystawy Heleny Majewskiej tworzą osoby stojące za Pointless Geometry. Justyna Banaszczyk (FOQL) komponuje soundscape dla przestrzeni wystawienniczej. W swoich pracach splata muzykę eksperymentalną ze sztuką dźwięku i poezją audialną, tworząc narracje, w których głos staje się jednocześnie instrumentem i materią. Jej kompozycja wchodzi w dialog z fotografiami Majewskiej — dotyka podobnych rejestrów: obcości, intymności i lęku przed tym, co wymyka się nazwaniu. Dariusz Pietraszewski aka copy corpo zagra specjalny set DJ-ski z taśm i winyli, korespondujący z kompozycją Banaszczyk i tworzący kolejną warstwę dla oglądanych fotografii — staje się tu nie tłem, lecz dodatkowym wymiarem wystawy.
Kurator: Krzysztof Candrowicz
Oprawa muzyczna, soundscape: Pointless Geometry
Producentka: Katarzyna Krawczyk
Mecenas wystawy: PKO Bank Polski
__________
» OSOBY ARTYSTYCZNE «
Helena Majewska to polska artystka wizualna, socjolożka i fotografka mieszkająca na wyspie La Palma (Makaronezja). Przez wiele lat dokumentowała polską i europejską scenę muzyki eksperymentalnej, awangardowej i klubowej, równolegle realizując projekty i zlecenia dla instytucji kultury oraz organizacji, m.in. Amnesty International, Berlin Atonal, Unsound, Avant Art, SAUNA, Sanatorium of Sound, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Była także związana z warszawskim klubem Jasna 1, gdzie od początku jego istnienia dokumentowała życie nocne i współtworzyła archiwum sceny klubowej.
Przeprowadzka na niewielką, wulkaniczną wyspę oraz zwrot ku bardziej zrównoważonym sposobom obserwacji i doświadczania rzeczywistości skierowały jej uwagę ku relacji człowieka z naturą, lokalnym rytuałom i alternatywnym modelom życia. Fotografia stała się dla niej nie tylko medium artystycznym, lecz także formą pracy z doświadczeniem i procesem integracji z miejscem, w którym żyje.
Jej prace były prezentowane i publikowane m.in. w The New York Times, Mixmag, Crack Magazine, Resident Advisor oraz Newsweek.
Justyna Banaszczyk – działająca jako FOQL – to artystka dźwiękowa i kompozytorka z Łodzi, której praktyka rozpina się między muzyką eksperymentalną, sztuką dźwięku a formami radiowymi. Współtworzy wytwórnię Pointless Geometry oraz jest współzałożycielką Radia Kapitał – społecznościowej stacji, która od lat stanowi w Polsce inkubator niekomercyjnych praktyk dźwiękowych i audialnych.
Jej twórczość nieustannie przekracza granice gatunków: od elektroniki i noise’u, przez sound art, po słuchowisko i poezję dźwiękową. Występowała na czołowych festiwalach muzyki eksperymentalnej i nowych mediów – Unsound, Sacrum Profanum, Avant Art, Up To Date oraz Warszawskiej Jesieni.
