\u201eOaza: Na naszym kwarantannowym podw\u00f3rku\u201d to cykl powsta\u0142y w ci\u0105gu 95 dni, podczas kt\u00f3rych moja rodzina by\u0142a zamkni\u0119ta na hiszpa\u0144skiej wsi, gdzie zaskoczy\u0142 nas pierwszy lockdown pandemii spowodowanej Covid-19. Staram si\u0119 pokaza\u0107 do\u015bwiadczenie kwarantanny z dala od du\u017cego miasta, gdzie kontakt z natur\u0105 wprawdzie koi, ale jednocze\u015bnie wyra\u017anie odczuwalny jest brak innych ludzi \u2013 owa dotkliwa nieobecno\u015b\u0107, zar\u00f3wno wizualna, jak i d\u017awi\u0119kowa, wzmacnia uczucie napi\u0119cia. Jest to szczeg\u00f3lnie dotkliwe dla dzieci, dla kt\u00f3rych to ogrodzenie staje si\u0119 oknem na \u015bwiat. Kontakt z natur\u0105 staje si\u0119 bardziej intensywny, jej obserwacja wype\u0142nia cichy czas zabawy i wypoczynku. Jednocze\u015bnie oderwanie od rzeczywisto\u015bci i jej naturalnego rytmu sprawia, \u017ce wyobra\u017ania kwitnie. Wraz z zachodem s\u0142o\u0144ca budzi si\u0119 niepok\u00f3j i l\u0119k przed \u015bmierci\u0105. Wszyscy uczymy si\u0119, w jaki spos\u00f3b okie\u0142zna\u0107 nocne zmory i od samego rana podziwia\u0107 nasz tymczasowy wiejski ogr\u00f3dek.<\/p>\n\n\n\n
Irmina Walczak<\/strong> uko\u0144czy\u0142a Iberystyk\u0119 na Uniwersytecie Warszawskim i uzyska\u0142a tytu\u0142 doktora nauk spo\u0142ecznych na Uniwersytecie w Brasilii. Przez lata prowadzi\u0142a badania w zakresie oceny polityki kulturowej, wykorzystuj\u0105c podej\u015bcie etnograficzne i antropologiczne. W 2011 roku zaj\u0119\u0142a si\u0119 fotografi\u0105 i zacz\u0119\u0142a zg\u0142\u0119bia\u0107 aspekty relacji rodzinnych, intymno\u015bci i \u017cycia codziennego. Cz\u0119sto pracuje z S\u00e1vio Freire, swoim partnerem \u017cyciowym. Interesuje ich temat pozycji dziecka we wsp\u00f3\u0142czesnym spo\u0142ecze\u0144stwie, w kontek\u015bcie materialnej obecno\u015bci i fizyczno\u015bci. Wsp\u00f3lnie opracowali zbi\u00f3r prac o dzieci\u0144stwie wolnym od technologii, w otoczeniu natury, kt\u00f3ry zosta\u0142 opublikowany w Brazylii w 2016 roku pod tytu\u0142em \u201eRetratos pra Yay\u00e1\u201d. Jednocze\u015bnie Irmina tworzy obrazy, na kt\u00f3rych przedstawia siebie w roli matki, zastanawiaj\u0105c si\u0119, jak macierzy\u0144stwo jest wpisane w kobiece cia\u0142o i jak kszta\u0142tuje to\u017csamo\u015b\u0107 kobiety. Jest finalistk\u0105 Meitar Award for Excellence in Photography (Izrael, 2020) i LensCulture Portrait Award (USA, 2016) oraz zdobywczyni\u0105 Head On Portrait Prize (Australia, 2018) i Revela-t (Hiszpania 2021).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201eOaza: Na naszym kwarantannowym podw\u00f3rku\u201d to cykl powsta\u0142y w ci\u0105gu 95 dni, podczas kt\u00f3rych moja rodzina by\u0142a zamkni\u0119ta na hiszpa\u0144skiej wsi, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":203,"parent":52,"menu_order":9,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"templates\/opencall-wpis.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-202","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"yoast_head":"\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\t\n\t\n\n\n\t\n