Fotofestiwal 2021 dobiegł końca. Zapraszamy za rok! Fotofestiwal 2021 dobiegł końca. Zapraszamy za rok! Fotofestiwal 2021 dobiegł końca. Zapraszamy za rok! Fotofestiwal 2021 dobiegł końca. Zapraszamy za rok! Fotofestiwal 2021 dobiegł końca. Zapraszamy za rok! Fotofestiwal 2021 dobiegł końca. Zapraszamy za rok! Fotofestiwal 2021 dobiegł końca. Zapraszamy za rok!
2021

Irmina Walczak

OAZA: NA NASZYM KWARANTANNOWYM PODWÓRKU

„Oaza: Na naszym kwarantannowym podwórku” to cykl powstały w ciągu 95 dni, podczas których moja rodzina była zamknięta na hiszpańskiej wsi, gdzie zaskoczył nas pierwszy lockdown pandemii spowodowanej Covid-19. Staram się pokazać doświadczenie kwarantanny z dala od dużego miasta, gdzie kontakt z naturą wprawdzie koi, ale jednocześnie wyraźnie odczuwalny jest brak innych ludzi – owa dotkliwa nieobecność, zarówno wizualna, jak i dźwiękowa, wzmacnia uczucie napięcia. Jest to szczególnie dotkliwe dla dzieci, dla których to ogrodzenie staje się oknem na świat. Kontakt z naturą staje się bardziej intensywny, jej obserwacja wypełnia cichy czas zabawy i wypoczynku. Jednocześnie oderwanie od rzeczywistości i jej naturalnego rytmu sprawia, że wyobraźnia kwitnie. Wraz z zachodem słońca budzi się niepokój i lęk przed śmiercią. Wszyscy uczymy się, w jaki sposób okiełznać nocne zmory i od samego rana podziwiać nasz tymczasowy wiejski ogródek.

Irmina Walczak ukończyła Iberystykę na Uniwersytecie Warszawskim i uzyskała tytuł doktora nauk społecznych na Uniwersytecie w Brasilii. Przez lata prowadziła badania w zakresie oceny polityki kulturowej, wykorzystując podejście etnograficzne i antropologiczne. W 2011 roku zajęła się fotografią i zaczęła zgłębiać aspekty relacji rodzinnych, intymności i życia codziennego. Często pracuje z Sávio Freire, swoim partnerem życiowym. Interesuje ich temat pozycji dziecka we współczesnym społeczeństwie, w kontekście materialnej obecności i fizyczności. Wspólnie opracowali zbiór prac o dzieciństwie wolnym od technologii, w otoczeniu natury, który został opublikowany w Brazylii w 2016 roku pod tytułem „Retratos pra Yayá”. Jednocześnie Irmina tworzy obrazy, na których przedstawia siebie w roli matki, zastanawiając się, jak macierzyństwo jest wpisane w kobiece ciało i jak kształtuje tożsamość kobiety. Jest finalistką Meitar Award for Excellence in Photography (Izrael, 2020) i LensCulture Portrait Award (USA, 2016) oraz zdobywczynią Head On Portrait Prize (Australia, 2018) i Revela-t (Hiszpania 2021).

ZAPISZ SIĘ